MariaenHenk op reis

POTUS1

Het is alweer een paar dagen geleden dat jullie een verhaaltje kregen. Vanmorgen deed ik een poging maar m'n laptoppie moest nodig aan 't stekkertje om op te laden. Hij gooide me er gewoon uit. Verhaal foetsie. 

Maandag toen we uit Niagara Falls Canada wegreden, regende het pijpenstelen. Het leek wel of de watervallen plots uit de lucht kwamen vallen. We passeren nog één maal de watervallen op de weg naar de Rainbowbridge waar de grens overgang naar de VS is. Er staat een auto voor het loket en Henk wil erachter aansluiten, maar wordt door de douanebeambte gesommeerd om netjes achter de lijn te wachten. Hij is meteen niet meer vriendelijk tegen ons, ook goedemorgen. We hebben weinig zicht als we de highway oprijden. We doen rustig aan. We zien zwaailichten en een auto die vermoedelijk in de slip is geraakt en vervolgens in de greppel tegen de vangrail aangekomen. We hopen dat het opklaart zodra we het Great Lakes district achter ons hebben gelaten. Een dik uur rijden we in de regen met de ruitenwissers op fullspeed. Dan klaart het inderdaad op. Inmiddels rijden we op de 219W. Dit is een scenic byway. En bezienswaardig is het inderdaad. Bossen in herfstkleuren zoals het is bedoeld. Erg mooi. De weg klimt hier en daar in hoogte om weer in een dal af te dalen waar je de weg in de verte weer omhoog ziet gaan. We volgen een heel eind de 219 naar het zuiden door het Allegheny National Forest en vraag me af welke beestjes dit bos verbergt en herbergt. We zien er geen één, alleen een dood stekelvarken op de weg. Even later zien we ook een dood hertje en de levenloze lijfjes van wasbeertjes. 

Na een half uur van de opklaringen te hebben genoten, begint het toch weer te regenen. Ik typ alvast m'n verslag in word met de laptop op schoot. Ondertussen kijk ik om me heen en let ook nog op de route. Het Multi tasken gaat in de vakantie gewoon door.   

We stoppen onderweg een paar keer en passeren verschillende dorpen. We zien hoe men de voortuin of de veranda uitgebreid heeft versierd voor Halloween. Dit wordt hier zeer uitbundig gevierd blijkbaar. We moeten lachen om de hoeveelheid aan spoken, heksen en skeletten er te zien zijn. Ook in de winkels zien we dat. Ondertussen zijn we de binnen doorwegen wel zat. Het duurt even voordat we weer een highway op kunnen. Dan kunnen we vorderen met de mijlen die we vandaag moeten rijden. We willen immers naar Washington. We passeren een aantal staten. Van Ontario Canada rijden we New York State in, vervolgens rijden we Pennsylvania door. [mooie staat] om daarna door Maryland naar Virginia te gaan. We zijn nu in Alexandria Virginia. Dat ligt op een klein half uurtje van Washington vandaan. 

Toen we de hotelkamer kregen, bleek de toilet door te lopen. En dit bleef zo. Toen ik hiervan melding maakte bij de baliemedewerker probeerde hij me af te schepen dat dit morgen zou worden verholpen. Ik probeerde nog dat we hier niet mee zouden kunnen slapen [ik wel, maar dat weet hij niet], hij zou even komen kijken of hij 't kon verhelpen. Toen ik vervolgens zag dat er geen bovenlakens op de bedden lagen [ja lekker 2 grote bedden], wilde hij weer proberen met morgen zal ik vragen...Toen vroeg ik dus om 2 lakens dan zou ik 't zelf wel doen. Hij reageerde enigszins verbaasd of ik nog nooit een bed had opgemaakt. Die lakens kreeg ik. Uiteindelijk besloot hij om ons een andere kamer te geven. [hehe eindelijk, maar eerst stond hij te verkondigen dat hij helemaal vol zat]. Ondertussen had de beste man het schorpioentje in mij wakker gemaakt.   Ik heb hem enige feedback meegegeven laten we het daar maar op houden. Henk sloeg het allemaal gade en had pret.

Gisteren zijn we met de auto naar Mount Vernon gereden. Nee dat is geen berg maar het huis van POTUS1 ofwel de President Of The United States number 1, George Washington. George Washington is tevens naamgever aan onder andere de hoofdstad van Amerika. Hij overleed in 1799. Generaal George Washington heeft het grootste deel van zijn leven op Mount Vernon gewoond met zijn vrouw Martha. Het huis is grotendeels gerestaureerd. We krijgen een rondleiding. In elke kamer staat iemand die iets verteld over het vertrek. Sommige elementen in de kamers zijn nog origineel of in toenmalige staat gerestaureerd. Henk ving op dat iemand aan de gids vroeg of George Washington slaven had. Toen was het antwoord van de man in kwestie dat hij dat niet wist. Toen we onze rondleiding vervolgden, [je kunt een groot deel buiten zelf bekijken], zagen we een slavenhuisje en veel educatie over de slaven. De namen van deze mensen werden zelfs genoemd op een groot raam en op andere onderdelen. Bij het huisje stond een jongedame in klederdracht die wel het bestaan van slaven op het landgoed van George Washington bevestigde. Ja man zo kun je ook een discussie uit de weg gaan.

Het was erg warm, 29-30 graden. We zien zelfs bloemen in knoppen uitkomen. We gaan in de koelte iets drinken. Hierna gaan we shoppen. Onderweg zagen we een wasserij. We besloten om wasgoed op te halen en zo doende doen we 's avonds een wasje zodat we weer schone sokken hebben. In de wasserij zijn veel mensen van Mexicaanse afkomst denken we. Ik probeer een praatje aan te knopen maar de dame is terughoudend. Of haar Engels is niet goed of ze is bang. Whatever. Ondertussen bied ik een andere vrouw m'n hulp aan om haar lakens samen op te vouwen. Dit neemt ze dankbaar aan. Hierna gaan we naar het hotel. Ik probeer een verslag te schrijven maar halverwege gaat m'n pc uit. Morgen nog maar proberen. Eerst maar aan de stekker.

Reacties

Reacties

Lia

Hallo Maria en Henk, ik smul nog steeds van de verhalen. Ik zie in gedachten hoe jij die hotelmedewerker van Jetje geeft prachtig. De foto's zijn prachtig. Geniet nog maar even door daar.
Groetjes!

Jolanda

Heerlijk verhaal weer!

Ella

Mooi verhaal weer!!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!